இயற்கை

-
உள்ளடக்கம்

 இந்தக் கவிதை விடியற்காலையில் என் முற்றத்தில் நிகழும் சிறிய- சிறிய இயற்கை செயல்களை கவனித்ததில் இருந்து பிறந்தது. இயற்கை பேசுவதில்லை: ஆனால் நம்மை சிந்திக்க வைக்கின்றன.

கவிதை

நீலவானம் ஒற்றை 
கண் விழித்து பூமிக்கு
ஒளி தரும் தருணம்
இலை என்னும் போர்வை
நகர்த்தி விடியலை வரவேற்கும்
பறவைக் கூட்டங்கள்.

அழையாத விருந்தாளியாய்
மலரின் இருப்பிடம் சென்று
தேனை சுவைக்கும் தேனீக்கள்.

ஆங்காங்கே  சிதறிக்ககடக்கும் 
சிறகும், இலை சரகுகளும்
தனக்கென காத்திருந்ததைப் போல 
தன் கூட்டை அலங்கரிக்க
நயமாக சேகரிக்கும் சிட்டுக் குருவிகள்.

தானியங்களை பின்னங்காளில்
இளைப்பாறி பற்களின் இன்னிசையோடு உண்டு
மகிழும் அணில்கள்.

செயற்கை  ஆற்றலோடு போட்டியிட்டு
மண் சிதறாமல் ஊடுருவி
சத்துக்களை கொடிகளுக்கு பரிசளிக்கும் மண் புழுக்கள்,
தாவர நண்பன்.

தனக்கு அடைக்கலம் தந்த
தோழனின் ஆயுள் வேண்டி
இலகால் பொந்தமைத்து காவல்
நிற்கும் மரங்கொத்தி பறவைகள்.

என் இமைகள் மலர
வரம் கொடுக்க என் முன்
தோன்றும் கருங்குருவி
என் வாழ்க்கை பாதையின் 
திடமான நம்பிக்கை.

என் முற்றத்தில்
என்முன் நடந்தேரிய
இயற்கை நிகழ்வுகளை
அரங்கேற்றியதில் மகிழ்ச்சி.

நான் கவனிக்கத்தவறிய
படிப்பினைகளை என்
சுற்றத்தினர் மூலமாக
செவிவழி உணர
காத்திருக்கிறேன்.

கருத்துகள்

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

உடமை

-
படம்
உள்ளடக்கம்   கவிதை "நான், " என்ற சொல்லின் ஆழமான தேடல். இது தனிப்பட்ட அகந்தை அல்ல: இயற்கை, உழைப்பு, பக்தி, தாய்மை, வயது, விதி, விடுதலை அனைத்தையும் தன்னுள் ஏற்றுக்கொள்ளும் முழுமையான மனித அடையாளம். கவிதை மழை பொய்த்த பூமியின் தாகம் எனது, நிலம் உழுத வேர்வையின் பசுமை எனது, வண்ணம் சூடிய இயற்கையின் கலை எனது, தென்றல் உரசிய கரங்களின் இசை எனது, இறை கலந்த தியானத்தின் பக்தி எனது, பயணத்தின் முடிவுறை எழுதும் முதுமை எனது, புதைமண் வடிவம் காணும் ஆற்றல் எனது, மடி தவழும் மழலையின் தாய்மை எனது, மனம் இசைந்து இமைகள் சந்திக்கும் தாலாட்டு எனது, விதி சுமந்து வையகம் வாழும் பிறப்பு எனது, துயில் கலைத்த சிறையின் சுதந்திரம் எனது, " நாம்" கலைந்து " நான்" சேரும் முயற்சி எனதே எனது..........
மேலும் படிக்கவும்

நானும் அவளும்

-
படம்
உள்ளடக்கம் இயற்கையின் மடியில் மலர் ஒரு உயிராகப் பிறந்து, மொட்டாகி, மலர்ந்து வண்ணத்துப் பூச்சிகளுடன் உறவாடி தன் வாழ்வை நிறைவு செய்து உதிரும் தருணம் வரை நிகழும் வாழ்க்கைச் சுழற்சியை இந்தக் கவிதை சித்தரிக்கிறது. உதிர்வு இங்கு இழப்பாக அல்ல: தொடர்ச்சிக்கான அமைதியான பிரியாவிடையாக வெளிப்படுகிறது கவிதை இலை  தாங்கிய  மொட்டுக்கள் இரவின்  காவலில் இதழ்  விரித்து, பனித்துளியில்  நீராடி, வெண்கதிரில்  இதழ்  உலர்த்தி, வண்டிசையின்  வரவேற்பில் தேவதைகள்  கைப்பட ஒற்றை  நாற்காலியில் வீற்றிருக்கின்றன. முட்கள்  பதித்த திரைமறைவில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட  வண்ணங்களை, ஓவியமாய்  தீட்டப்பட்ட  இறகுகள், காற்றினும்  மெல்லிய  இடை  விரிந்து, இயற்கை  பகிர்ந்த  பருவ கால இரகசியத்தை கொண்டு  சேர்க்கும் வண்ணத்து  பூச்சி மலரின்  உற்ற தோழன். எண்களின்  முதன்மையாய் வரிசைகள்  பின்தொடரும் ஒற்றை  பொழுதின், விதி சுமந்து இயற்கையுடன் ஒன்றென கலந்த உயிரின்  இழப்பை, மலர் பொழிந்து, பிரியாவிட...
மேலும் படிக்கவும்