இடுகைகள்

நான் நீயாததால்....

படம்
நான் முகிலாக பிறந்ததால் நீ கடல் நீலம் ஆனாய் - நான் நினைத்த கனம் நீ என்னுள் புதைந்திருக்க.. நான் தென்றலாய் வீசியதால் நீ மலர் கொடி ஆனாய்- நான் நினைத்த கனம் உன்னை வருடிச் செல்ல.. நான் துன்பம் ஆனதால் நீ கண்ணீர் ஆனாய்- நான் நினைத்த கனம் உன் வரவை நான் காண.. நான் இதயம் ஆனதால் நீ உயிரானாய்- நான் நினைத்த கனம் துடிப்போடு உன்னை அழைக்க.. நான் மௌனம் ஆனதால் நீ நிசப்தம் ஆனாய்- நான் நினைத்த கனம் உன்னை சூழ்ந்திருக்க.. நான் முதுமையானதால் நீ முடிவுரை ஆனாய்- நான் நினைத்த கனம் உன் வாசல் காத்திருக்க... நான் உணர்வானதால் நீ செயலானாய்- நான் நினைத்த கனம் உன் தோற்றம் ஏந்திக்கொள்ள... நான் மலரானதால் நீ மகரந்நமானாய்- நான் நினைத்த கனம் உன் உருவமாய் மாற... நான் கவியாததால் நீ கற்பனையானாய்- நான் நினைத்த கனம் உன்னுள் வாழ்ந்திருக்க... காற்றசைவில் மனமாடும் கூட்டுக்குள் காதலின் அசைவு பதிக்கப்பட்டிருப்பது காதலின் புகலிடமாகும்.. தெய்வீகமாகும்.

வறுமை

படம்
வறுமை  உள்ளடக்கம் இந்தக் கவிதை, வறுமையை ஒரு பொருளாதார நிலையாக அல்லாமல், மனித உடல், உயிர், சுவாசம், காலம் மற்றும் சமூக அடுக்குகள் அனைத்தையும் ஆக்கிரமிக்கும் முழுமையான அனுபவமாகப் பதிவு செய்கிறது. வாய்ப்புகள் இருந்தும் அனுமதி மறுக்கப்படும் சமூக வாசல்கள், அடிப்படை தேவைகளே அடைப்பாக மாறும் வாழ்வியல் சூழல், உயிர் காக்க வேண்டிய ஆதிமூல சக்திகள் உயிர் கெடுக்கும் பசியாக உருமாறும் நிலை ஆகியவை இதில் தீவிரமாக வெளிப்படுகின்றன. இறுதியில் மண்ணுக்குள் புதைந்திருக்கும் கம்பீரம் மேல்தளத்தை அசைக்க முனைவது மூலம், ஒடுக்கப்பட்ட வாழ்வின் அடக்கமில்லாத எதிர்ப்பும் மறைந்த வலிமையும் உணர்த்தப்படுகிறது. கவிதை முழுமை பெற்ற அடித்தளங்கள் காற்றில் பயணிக்க தேர்ந்தெடுக்கப்படாதவை- நிறைவாகிய வாசல் வரவேற்கவும் அனுமதி இல்லாதவை. வறுமையின் பிடியில்- செந்நீர் ஊற்று ஊடுருவ மறுக்கும், வெள்ளைக் கூட்டின் நகலாய் படர்ந்திருக்கும் மேலாடை சுருக்கமும் விரிவடைய மறுக்கும், ஆதி மனிதனின் உயிர் வளர்த்த நெருப்பு, பசியாய் உருவெடுத்து உயிர் கெடுக்க இசையும், உடல் சுமக்கும் பாதங்களும், தடம் காணும் கைகளும் பாரமென மண்ணில் இளைப்பாற நினைக்கும், வி...

அலைமகள்

படம்
கதிர் விழிக்க உதித்தவளடி - நான்! வாசலில் ஈரம் காண விரைந்தவளடி  -நான்! பச்சரிசிக்  கோலமாய்  வீற்றிருப்பவள் - நான்! எறும்பு பசியார மனமகிழ்பவள்- நான்! நிலவாசல் சௌந்தர்யமடி- நான்! மஞ்சள், குங்குமம், மாவிலை தோரணமும் - நான்! என் பார்வையில் ஐஸ்வர்யம் வளர துதிப்பவள்- நான்! விடியலில் கண்விழிக்கும் மங்கையடி- நான்! குளிர் நீராடி,  உடுத்திய தூய ஆடையின் வாசம்- நான்! சமையலறை சுத்தத்தின் அங்கம்- நான்! அசுத்தம் கலைத்து வாரிய நிலத்தின் முதலடி - நான்! பின்னிய கருங்கூந்தலின் நளினமடி- நான்! மொட்டவிழா மலர்களின் வசிப்பிடம்- நான்! கையில்குலுங்கும் வளையோசையடி - நான்! பூரண ஆடையின் காட்சியடி- நான்! வசீகர முகத்தின் சிரிப்பொலியும்- நான்! உடல் கசக்கிய  வியர்வையின் பயணமடி- நான்! சில்லரை சலசலப்பில் பரவியவள்- நான்! அணைக்கட்டி சேர மறுப்பவலும்- நான்! பசும் நெய் திரித்த அகல் விளக்கின் பிரகாசமடி- நான்! பண்போடு ஒளியூட்டும் தீப்பொறியும்- நான்! அழகிலக்கியத்தின் இலக்கணமடி- நான்! பொருளுணர்ந்து வாசிப்பவரின் நிழலில்- நான்! மழலை முகச்சிவப்பின் புண்ணகையடி- நான்! குலுங்கி இசைப்பாடும் தோற்றமும்- ...

கனவு

படம்
கனவின் தூரிகையில் தீட்டப்பட்ட ஓவியம், நீரில் மிதந்து, காற்றில் வளர்ந்து இருளில் துணை சேர்ந்து, உருவமாய் வெளிச்சத்தின் வரவேற்பில் கரை கடந்து உதித்த- என் உயிரே உன் வாசம் புது மழையாய் உன் மழலை பிறை நிலவாய் உன் இடை மலர் கீற்றாய் உன் மொழி கவிதையாய் உன் பேச்சு மழைச் சாரலாய் உன் புன்னகை குழலிசையாய் உன் அழுகை நதியின் சலசலப்பாய் உன் தோற்றம் செவ்வானமாய் கனவின் எல்லைக்குள் விடுபடாத கற்பனைகள், நிஜமாகிய நினைவில் என் வாழ்வும் நிலையானது. விதையெல்லாம் வனமாகி, வேர்வையின் வெப்பம்  சோம்பல் உருக்கி, கண்ணீரில் துயர் துடைத்து, வலியிலும் வாய்மை தவறாமல், தாய்மைக்கு தலைவணங்கி, சுற்றத்தில் மகிழ்ந்தும், உறவில் நெகிழ்ந்தும், வம்சத்தின் வாயில்  கொற்றவையின் புகழிடமாய் பல்லாண்டு புவியாள புலன்களை வதைத்த விரதம் கலைத்து வாழ்த்துகின்றேன்: உன்னை சுமக்கும்  இயற்கையை வணங்குகின்றேன்.

பனுவல்

படம்
பனுவல்-  கருத்துக்களை   வெளிப்படுத்தும் சொற்றொடருக்கு பனுவல் எனப் பொருள். கவிதை மனதின் அசைவுகளை சிதறாமல் ஓரணியாய் வெளிக்காட்டும்  மொழி- மௌனம் மௌனம் அழகானதுதான்- நிசப்தத்தின் இடையில் மெல்லிய ஓசையும், ஓசையின் கோர்வையில்  எட்டிப்பார்க்கும் உணர்வுகளும், உணர்வுகளுக்கு மகுடம் சூட்டும் சொற்றொடர்களும், தொடர்களின் ஆதாரமான  வரிகளும் தனித்துவம் பெறுபவை. தத்தித் தவழும் மழலைக்கு மனம் சேர்க்கும் தாலாட்டில் உதிர்க்கப்படும் வரிகள், துயில் கொள்ளும் காலம் கடந்து துவண்டுவிடாமல், துடிப்போடு வாழ்வதற்கான வரித்தூண்கள். இளங்கால கனவுகள் வலிமை பெற சோர்வில் சுகம் காணாமல், நிமிர்ந்து நடைப்போட வலுசேர்க்கும் வரிகள் போற்றப்படுபவை. தள்ளாடும் முதுமையிலும் வெங்கதிர் கூந்தல் வருடும் விரல் அசைக்கும் காதல் பரிமாற்றம் அர்த்தமுள்ள  வாழ்க்கை வரிகள். பனியின் இருக்கத்திலும், குளிர் உறங்கும் வெண்போர்வையிலும், கதகதப்புடன் புத்துயிர் சேர்க்கும் தேசியம் தாங்கிய வரிகள், எல்லை வீரனின் எல்லையற்ற வீரத்தை தாங்கி நிற்கும் சொற்கேடையம். வாழ்த்தும் வரிகள் மனதோடு சேரட்டும் வசைப்பாடும் வரிகள் செவிசேர்ந்தும் ...

காதல்

படம்
காதல் மனம் சார்ந்ததல்ல மண் சார்ந்தது.. மனம் சார்ந்ததென்றால் மனிதற்கு மட்டும் மகுடம் சூடியதாகிவிடும். மனிதர்க்குள் துளிர்விடும் காதல்,. நிலம் சேர்ந்ததோடு பறந்தும், விரிந்தும், சுழன்றும் இயங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. ஆகாயம் மண்மீது கொண்ட தீராத காதல்- வரட்சியால் தேகம் துவண்டாலும் பெறுமழையால் பசுமை  பெற்றுத் தருவது காதலில் முதன்மையானது. தன்னை மகிழ்வித்த காதலனுக்கு பல வண்ண மலர்களால் புன்னகையுடன் வரவேற்கும் நிலமங்கை.... ஐம்புலங்களுக்குள்  கட்டுண்ட காதல்- இயற்கையுடனும் தஞ்சம் புகுந்ததை புலன்களைக் கடந்து வாழும் காதல் உணரச்செய்யும். வெண்மேகம் பூட்டிய பந்தலில் மறைந்திருக்கும் நட்சத்திரங்கள், மழைச்சாரலின் வருகைக்காக தாகத்தோடு காத்திருக்கும் மணல் மேடைகள், கதிர்கள் வருடியதால் மனமகிழ்ந்து துயிலுரியும் பனிக்குவியல்கள்... எண்ணில் அகப்படாத நிகழ்வுகள் காலனையும் கடந்து ஒளிரும் இயற்கை பரிமாற்றங்கள்.. நிழலின் அசைவுக்கும் கைக்கோர்த்து, மண்ணில் சிதரிய போதும் சிதறாமல்- நினைவில் வாழ்வது- காதல்

இந்தியா

படம்
மீன் வடித்த  விழியில் கூர் வாளின் வீரம் கண்டேன், புகழோடு, அறனும், செல்வமும் சேர்த்து கடல் தாண்டி கோலோச்சிய  மூவேந்தர் கண்டேன், பட்டின் பகட்டும், நெற்கலஞ்சியத்தின்  செழிப்பும் மண்ணில் இறுகிய ஆபரணங்களும், ஒன்றாய்  மெருகேறிய பாரதம் கண்டேன், உருவங்கள் மாறினாலும் உள்ளம் ஓன்றான பன்முக வழிப்பாட்டும், இறையும் கண்டேன், செருக்கோடு புவியில் வாழ்ந்த நான் வெண்தோல் அணிந்த கயவனின் கூட்டம் எக்குதிக்கும் பரவக் கண்டேன், நிழல் தேடிய அயலான், வேர் தகர்த்து மண்ணிற்குரிய அடையாளங்களை புதைக்கக் கண்டேன், விடுபடும் வேட்கையும், கலவரமும், பற்றும் கலந்து ஆண்டு முன்னூறு கடந்ததைக் கண்டேன், நள்ளிரவில் சுதந்திரம் வானுயரக் கண்டேன், நெடுங்கால விளங்குகள் அவிழ்க்கப்பட்டிருப்பதை மைந்தர்கள் கூத்தாடியதைக் கண்டேன், என் மக்கள், என் நிலம் என காலம் கடந்து செல்வதை உற்று நோக்கிய ஆகாயத்தின் மின்னல் நிலத்தில் பிளவுப்படுவதைக் கண்டேன் பெண்ணின் கண்ணியம் தூற்றப்படுவதைக் கண்டேன், கோபுரங்கள் உயர்ந்தாலும் சாமானியனின் கதவுகள் அடைப்பட்டிருப்பதைக் கண்டேன், நாகரீக மோகத்தில் நானென்ற சுய அடையாளம் இழப்பதைக் கண்டேன், மாற்றங்களின்...