இடுகைகள்

ராணுவ வீரனின் முதல் காதல்

படம்
என் தேசம், என் மொழி,  என் தாய் கொடி,என் மக்கள்   என்னும் வரையறைக்குள் கட்டுன்று,   என் நாட்டின் திருவிழாக்களில் நான் மலர்ந்து, உலக மேடையில் என் தேசியக்கொடி எழுகையில் உள்ளம் நெகிழ்ந்து, இயற்கை சீற்றத்தில் என் தாயின் அங்கம்  சிதறியதை  சகிக்காமல் தண்ணீர் துளிக்குள் நான் கரைந்து, அந்நிய தேசத்தின் எல்லை என் தாய்மடி தொட கொதித்தெழும் என் சிறங்கள் என  மண்ணை நேசிக்க கற்றுத் தந்த   என் தாய் திருநாட்டில், என் சுற்றும் செழிக்க கொடியேந்திய நன்னாளில்  என் உடையில் கொடி ஏந்தி என் பார்வைக்குள் அகப்பட்டாள்- என்னவள் என்னும்  நேசத்திற்கு உரியவள். பார்வை இணைந்ததோ   தேசம் இணைத்ததோ  தெளிந்த முகத்தில் சிதறிய முத்துக்கள் என்னை ஈர்த்தன. என் வட்டத்திற்குள் பணிகள் தொடர கம்பீர நடையில், வசீகர குரலில்,கூர் போன்ற விழியில் அடைப்பட்டவன் ஆனேன்  பெண்ணினும் நளினம் அவள் சீருடைக்குள் மங்காமல்  மிடுக்காய் காட்சி தந்தாள். என் மனதிற்குள் வசிக்க அனுமதி கோரி நாட்கள் கரைந்தன வருடங்கள் நீண்டன   மாதங்களும் வெகுவாய் மலர்ந்தன  என் மனதை திறக்க என்  உதட...

அன்பு

படம்
இலையுதிர் காலம் கண்டு துளிர்விடும் கிளையின் அன்பு புழுதி பறக்கும் தரையின்  அலறல் கண்டு நீர் சொரியும் முகிலின் அன்பு கதிரின் வெப்பம் கொழிக்கும் பாலை நிலம் கண்டு நீர் உமிழும் நிலத்தின் அன்பு காற்றளந்து இறை தேடும் பறவை கூட்டம் கண்டு நிழற்குடை வளர்க்கும் மரத்தின் அன்பு நீருறியும் வேர்கண்டு மழை கொட்டும் கார்மேகத்தின் அன்பு இடைவிடாது நீர்தூவும் மழைக்கு வண்ணத்தால் புகழ் சேர்க்கும் வானவில்லின் அன்பு கூட்டமாய் இரைத் தேடி, எல்லை வகுத்து இனம் காக்கும் விலங்கினங்களின் அன்பு ஊர்ந்து செல்லும்போதும் உறவுக் கூட்டின் விதிமாறாமல் இலக்கை எட்டும் எறும்பினத்தின் அன்பு என அன்பின் மொழியறியா உயிர்களும் உறவாய் வாழும் பசுமைக் கூட்டில் அன்பெனும் மொழி படைத்து உறவெனும் நோக்கம் தந்து புவியோடு வாழையடி வாழையாய்  இனம் வளர்க்கும்  மனிதர்களின் அன்பை மட்டும் பாகுபடுத்தும் எண்ணங்கள் இழிவானவை. பச்சிளம் பருவம் மறையுமுன் விதி நுழைந்து சீர்கெடுவதும், வயது முதிர்ந்தும் பதியாத வாழ்நாளில் வாழ்வு கசப்பதும், குளம் கண்டு தேங்கும் நீர் போல் தேக்கம் கண்டு அன்பது வெளிவரமறுப்பதனால்.... அன்பது உயிரூற்று அன்பது ...

முடிவுரை

படம்
முடிவுரை உள்ளடக்கம் இந்தக் கவிதை மனித வாழ்வின் ஆழமான வெற்றிடத்தையும், நிறைவேறாத ஏக்கத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது.காலம் நகர்ந்தும் வாழ்க்கையின் அர்த்தம் தெளிவாக தெரியாமல் போகும்  ஓரு நிலையை இது காட்டுகிறது. வானம் விரிந்திருந்தாலும் அதன் எல்லை கண்களுக்கு எட்டாதது போல, மனிதன் தேடும் நிறைவு எளிதில் கிடைக்காததாகவே உள்ளது. மேகம் கரைந்து மழையாக  விழுந்தாலும் மண்ணின்  தாகம்  தீராதது போல வாழ்க்கையில் நிகழ்வுகள் பல வந்தாலும் உள்ளத்தின் பசி அடங்காமல் தொடர்கிறது. வெளிப்படையாக இயற்கை இயக்கம் நடைப்பெறுகிறது போல தோன்றினாலும் உள்ளார்ந்த வெறுமை நீங்காத ஒரு அமைதியான வேதனை இந்தக் கவிதையின் மைய உணர்வாக உள்ளது. இது தனிமை, தேடல் மற்றும் நிறைவை நாடும் மனித மனத்தின் நிலையை நுட்பமாக பிரதிபலிக்கிறது. கவிதை முடிவுற்ற காலங்கள் விழித்திருந்தும் வானின் நீளம் தென்படவில்லை. மேகம் கரைந்த நீர்துளிகள் சிந்தியும், மண்ணின் தாகம் தீர்க்கப்படவில்லை. நிலம் இருகிய பாறைகள் குடைந்தும்,பூமியின் புதிர் விடுபடவில்லை. பிறவிகள் ஏழு கடந்தும்,சூரியனின்⁸ கதிர்கள் குன்றியதில்லை. நொடியின்  இடையில் இமை மூடும் விழிகள...

நான் நீயாததால்....

படம்
நான் முகிலாக பிறந்ததால் நீ கடல் நீலம் ஆனாய் - நான் நினைத்த கனம் நீ என்னுள் புதைந்திருக்க.. நான் தென்றலாய் வீசியதால் நீ மலர் கொடி ஆனாய்- நான் நினைத்த கனம் உன்னை வருடிச் செல்ல.. நான் துன்பம் ஆனதால் நீ கண்ணீர் ஆனாய்- நான் நினைத்த கனம் உன் வரவை நான் காண.. நான் இதயம் ஆனதால் நீ உயிரானாய்- நான் நினைத்த கனம் துடிப்போடு உன்னை அழைக்க.. நான் மௌனம் ஆனதால் நீ நிசப்தம் ஆனாய்- நான் நினைத்த கனம் உன்னை சூழ்ந்திருக்க.. நான் முதுமையானதால் நீ முடிவுரை ஆனாய்- நான் நினைத்த கனம் உன் வாசல் காத்திருக்க... நான் உணர்வானதால் நீ செயலானாய்- நான் நினைத்த கனம் உன் தோற்றம் ஏந்திக்கொள்ள... நான் மலரானதால் நீ மகரந்நமானாய்- நான் நினைத்த கனம் உன் உருவமாய் மாற... நான் கவியாததால் நீ கற்பனையானாய்- நான் நினைத்த கனம் உன்னுள் வாழ்ந்திருக்க... காற்றசைவில் மனமாடும் கூட்டுக்குள் காதலின் அசைவு பதிக்கப்பட்டிருப்பது காதலின் புகலிடமாகும்.. தெய்வீகமாகும்.

வறுமை

படம்
வறுமை  உள்ளடக்கம் இந்தக் கவிதை, வறுமையை ஒரு பொருளாதார நிலையாக அல்லாமல், மனித உடல், உயிர், சுவாசம், காலம் மற்றும் சமூக அடுக்குகள் அனைத்தையும் ஆக்கிரமிக்கும் முழுமையான அனுபவமாகப் பதிவு செய்கிறது. வாய்ப்புகள் இருந்தும் அனுமதி மறுக்கப்படும் சமூக வாசல்கள், அடிப்படை தேவைகளே அடைப்பாக மாறும் வாழ்வியல் சூழல், உயிர் காக்க வேண்டிய ஆதிமூல சக்திகள் உயிர் கெடுக்கும் பசியாக உருமாறும் நிலை ஆகியவை இதில் தீவிரமாக வெளிப்படுகின்றன. இறுதியில் மண்ணுக்குள் புதைந்திருக்கும் கம்பீரம் மேல்தளத்தை அசைக்க முனைவது மூலம், ஒடுக்கப்பட்ட வாழ்வின் அடக்கமில்லாத எதிர்ப்பும் மறைந்த வலிமையும் உணர்த்தப்படுகிறது. கவிதை முழுமை பெற்ற அடித்தளங்கள் காற்றில் பயணிக்க தேர்ந்தெடுக்கப்படாதவை- நிறைவாகிய வாசல் வரவேற்கவும் அனுமதி இல்லாதவை. வறுமையின் பிடியில்- செந்நீர் ஊற்று ஊடுருவ மறுக்கும், வெள்ளைக் கூட்டின் நகலாய் படர்ந்திருக்கும் மேலாடை சுருக்கமும் விரிவடைய மறுக்கும், ஆதி மனிதனின் உயிர் வளர்த்த நெருப்பு, பசியாய் உருவெடுத்து உயிர் கெடுக்க இசையும், உடல் சுமக்கும் பாதங்களும், தடம் காணும் கைகளும் பாரமென மண்ணில் இளைப்பாற நினைக்கும், வி...

அலைமகள்

படம்
கதிர் விழிக்க உதித்தவளடி - நான்! வாசலில் ஈரம் காண விரைந்தவளடி  -நான்! பச்சரிசிக்  கோலமாய்  வீற்றிருப்பவள் - நான்! எறும்பு பசியார மனமகிழ்பவள்- நான்! நிலவாசல் சௌந்தர்யமடி- நான்! மஞ்சள், குங்குமம், மாவிலை தோரணமும் - நான்! என் பார்வையில் ஐஸ்வர்யம் வளர துதிப்பவள்- நான்! விடியலில் கண்விழிக்கும் மங்கையடி- நான்! குளிர் நீராடி,  உடுத்திய தூய ஆடையின் வாசம்- நான்! சமையலறை சுத்தத்தின் அங்கம்- நான்! அசுத்தம் கலைத்து வாரிய நிலத்தின் முதலடி - நான்! பின்னிய கருங்கூந்தலின் நளினமடி- நான்! மொட்டவிழா மலர்களின் வசிப்பிடம்- நான்! கையில்குலுங்கும் வளையோசையடி - நான்! பூரண ஆடையின் காட்சியடி- நான்! வசீகர முகத்தின் சிரிப்பொலியும்- நான்! உடல் கசக்கிய  வியர்வையின் பயணமடி- நான்! சில்லரை சலசலப்பில் பரவியவள்- நான்! அணைக்கட்டி சேர மறுப்பவலும்- நான்! பசும் நெய் திரித்த அகல் விளக்கின் பிரகாசமடி- நான்! பண்போடு ஒளியூட்டும் தீப்பொறியும்- நான்! அழகிலக்கியத்தின் இலக்கணமடி- நான்! பொருளுணர்ந்து வாசிப்பவரின் நிழலில்- நான்! மழலை முகச்சிவப்பின் புண்ணகையடி- நான்! குலுங்கி இசைப்பாடும் தோற்றமும்- ...

கனவு

படம்
கனவின் தூரிகையில் தீட்டப்பட்ட ஓவியம், நீரில் மிதந்து, காற்றில் வளர்ந்து இருளில் துணை சேர்ந்து, உருவமாய் வெளிச்சத்தின் வரவேற்பில் கரை கடந்து உதித்த- என் உயிரே உன் வாசம் புது மழையாய் உன் மழலை பிறை நிலவாய் உன் இடை மலர் கீற்றாய் உன் மொழி கவிதையாய் உன் பேச்சு மழைச் சாரலாய் உன் புன்னகை குழலிசையாய் உன் அழுகை நதியின் சலசலப்பாய் உன் தோற்றம் செவ்வானமாய் கனவின் எல்லைக்குள் விடுபடாத கற்பனைகள், நிஜமாகிய நினைவில் என் வாழ்வும் நிலையானது. விதையெல்லாம் வனமாகி, வேர்வையின் வெப்பம்  சோம்பல் உருக்கி, கண்ணீரில் துயர் துடைத்து, வலியிலும் வாய்மை தவறாமல், தாய்மைக்கு தலைவணங்கி, சுற்றத்தில் மகிழ்ந்தும், உறவில் நெகிழ்ந்தும், வம்சத்தின் வாயில்  கொற்றவையின் புகழிடமாய் பல்லாண்டு புவியாள புலன்களை வதைத்த விரதம் கலைத்து வாழ்த்துகின்றேன்: உன்னை சுமக்கும்  இயற்கையை வணங்குகின்றேன்.

பனுவல்

படம்
பனுவல்-  கருத்துக்களை   வெளிப்படுத்தும் சொற்றொடருக்கு பனுவல் எனப் பொருள். கவிதை மனதின் அசைவுகளை சிதறாமல் ஓரணியாய் வெளிக்காட்டும்  மொழி- மௌனம் மௌனம் அழகானதுதான்- நிசப்தத்தின் இடையில் மெல்லிய ஓசையும், ஓசையின் கோர்வையில்  எட்டிப்பார்க்கும் உணர்வுகளும், உணர்வுகளுக்கு மகுடம் சூட்டும் சொற்றொடர்களும், தொடர்களின் ஆதாரமான  வரிகளும் தனித்துவம் பெறுபவை. தத்தித் தவழும் மழலைக்கு மனம் சேர்க்கும் தாலாட்டில் உதிர்க்கப்படும் வரிகள், துயில் கொள்ளும் காலம் கடந்து துவண்டுவிடாமல், துடிப்போடு வாழ்வதற்கான வரித்தூண்கள். இளங்கால கனவுகள் வலிமை பெற சோர்வில் சுகம் காணாமல், நிமிர்ந்து நடைப்போட வலுசேர்க்கும் வரிகள் போற்றப்படுபவை. தள்ளாடும் முதுமையிலும் வெங்கதிர் கூந்தல் வருடும் விரல் அசைக்கும் காதல் பரிமாற்றம் அர்த்தமுள்ள  வாழ்க்கை வரிகள். பனியின் இருக்கத்திலும், குளிர் உறங்கும் வெண்போர்வையிலும், கதகதப்புடன் புத்துயிர் சேர்க்கும் தேசியம் தாங்கிய வரிகள், எல்லை வீரனின் எல்லையற்ற வீரத்தை தாங்கி நிற்கும் சொற்கேடையம். வாழ்த்தும் வரிகள் மனதோடு சேரட்டும் வசைப்பாடும் வரிகள் செவிசேர்ந்தும் ...

காதல்

படம்
காதல் மனம் சார்ந்ததல்ல மண் சார்ந்தது.. மனம் சார்ந்ததென்றால் மனிதற்கு மட்டும் மகுடம் சூடியதாகிவிடும். மனிதர்க்குள் துளிர்விடும் காதல்,. நிலம் சேர்ந்ததோடு பறந்தும், விரிந்தும், சுழன்றும் இயங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. ஆகாயம் மண்மீது கொண்ட தீராத காதல்- வரட்சியால் தேகம் துவண்டாலும் பெறுமழையால் பசுமை  பெற்றுத் தருவது காதலில் முதன்மையானது. தன்னை மகிழ்வித்த காதலனுக்கு பல வண்ண மலர்களால் புன்னகையுடன் வரவேற்கும் நிலமங்கை.... ஐம்புலங்களுக்குள்  கட்டுண்ட காதல்- இயற்கையுடனும் தஞ்சம் புகுந்ததை புலன்களைக் கடந்து வாழும் காதல் உணரச்செய்யும். வெண்மேகம் பூட்டிய பந்தலில் மறைந்திருக்கும் நட்சத்திரங்கள், மழைச்சாரலின் வருகைக்காக தாகத்தோடு காத்திருக்கும் மணல் மேடைகள், கதிர்கள் வருடியதால் மனமகிழ்ந்து துயிலுரியும் பனிக்குவியல்கள்... எண்ணில் அகப்படாத நிகழ்வுகள் காலனையும் கடந்து ஒளிரும் இயற்கை பரிமாற்றங்கள்.. நிழலின் அசைவுக்கும் கைக்கோர்த்து, மண்ணில் சிதரிய போதும் சிதறாமல்- நினைவில் வாழ்வது- காதல்

இந்தியா

படம்
மீன் வடித்த  விழியில் கூர் வாளின் வீரம் கண்டேன், புகழோடு, அறனும், செல்வமும் சேர்த்து கடல் தாண்டி கோலோச்சிய  மூவேந்தர் கண்டேன், பட்டின் பகட்டும், நெற்கலஞ்சியத்தின்  செழிப்பும் மண்ணில் இறுகிய ஆபரணங்களும், ஒன்றாய்  மெருகேறிய பாரதம் கண்டேன், உருவங்கள் மாறினாலும் உள்ளம் ஓன்றான பன்முக வழிப்பாட்டும், இறையும் கண்டேன், செருக்கோடு புவியில் வாழ்ந்த நான் வெண்தோல் அணிந்த கயவனின் கூட்டம் எக்குதிக்கும் பரவக் கண்டேன், நிழல் தேடிய அயலான், வேர் தகர்த்து மண்ணிற்குரிய அடையாளங்களை புதைக்கக் கண்டேன், விடுபடும் வேட்கையும், கலவரமும், பற்றும் கலந்து ஆண்டு முன்னூறு கடந்ததைக் கண்டேன், நள்ளிரவில் சுதந்திரம் வானுயரக் கண்டேன், நெடுங்கால விளங்குகள் அவிழ்க்கப்பட்டிருப்பதை மைந்தர்கள் கூத்தாடியதைக் கண்டேன், என் மக்கள், என் நிலம் என காலம் கடந்து செல்வதை உற்று நோக்கிய ஆகாயத்தின் மின்னல் நிலத்தில் பிளவுப்படுவதைக் கண்டேன் பெண்ணின் கண்ணியம் தூற்றப்படுவதைக் கண்டேன், கோபுரங்கள் உயர்ந்தாலும் சாமானியனின் கதவுகள் அடைப்பட்டிருப்பதைக் கண்டேன், நாகரீக மோகத்தில் நானென்ற சுய அடையாளம் இழப்பதைக் கண்டேன், மாற்றங்களின்...

நாழிகை

படம்
இருள் உறங்கும் செந்நிற மேடையில் தனியொரு விதையாய், உயிர்மட்டும் வேகம் கொள்ள இடையும் உணர்வும்- விழித்தோன்றுமுன் எனைவளர்க்க, உருவம் சேர்ந்த பின்னும் காட்சி மறையவில்லை முகவரியும் தென்படவில்லை. விரல்தோகை சாமரம் வீச இதமான சொற்றொடர்களில், அன்பெனும் மொழியை கற்றலானேன். எந்நிலம் அதிர வெப்பம் எனை சூழ்ந்ததால் எதிர்மறை ஆற்றல் எதுவென உணர்தலானேன். எனை சூழ்ந்த அனுக்கள் உரைந்து போக கனவிலும் கலையாத ஓவியம் காற்றில் நிலைக்குலைந்ததை ஏற்கலானேன். நானெனும் உருவம் முழுமதியின் வட்டத்திற்குள் கரை சூழ்ந்து வளர்ந்ததில்- முழுமையான எப்படைப்பும் கலங்கமின்றி ஒளி சேர்வதில்லை என அறியலானேன். பகல் வளர்க்கும் உயிர்கள் பகல் நுழையா கூட்டுக்குள் முழுமையாவதில்- இயற்கையின் ஆற்றல் சொல்லிலடங்காதவை என தீர்கமானேன். உன் அம்சமாய் அனைத்தும் அறிந்த எனக்கு உமையல்லாது யாவரும் போற்றப்படுபவர் என விழித்திறந்ததும் போற்றலானேன். செம்மேக ஓடையில் கலைந்திடாத என் தேகம் கலைந்திருக்கும் உன் வாழ்வில் கவங்கரையாய் வீற்றிருப்பேன் உன் விழியோரமாய் காவலனின் மறுப்பிறப்பாய்...... நாட்குறிப்பு எழுத்துக்களின் பறிமாற்றத்தில் உணர்வுகள் புதிதல்ல, எழுத...

மௌனம்

படம்
இந்தக் கவிதை மௌனத்தின் ஆழ்ந்த இருப்பை மையமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ளது. பார்வைக்குள் சிக்கிய நினைவுகள், வெளிப்பட முடியாத உணர்வுகள், சொற்களாக மாற மறுக்கும் வலி- இவை் மௌனத்தின் வழியாக வெளியில் செல்லும் நிலையை கவிதை காட்டுகிறது. கவிதை பார்வைக்குள் அகப்பட்ட  நினைவுகள் மனம் ஈர்க்காமல், தன் நிலை பகிராமல் வெளியேறும் வாசல்- மௌனம். உணர்வுகள் சிதைத்த வரிகள் உதடுகளின் உரசல்கள் கடந்து,சலனமில்லாமல் வெளியேறும் மொழி- மௌனம். அலையாய் நடை பழகும் சப்தம் தடை தகர்த்தால் நிலையான நிசப்தம் உள்வாங்கிவிடும். புயல் வசிக்கும் கூட்டுக்குள்,இடராமல் இமை  தோகை விரித்து காட்சிக்கு முரண்படாமல் வசிப்பது மௌனம். வெற்றியின் சாரல் புயல் மழையாய் கடந்தாலும் தனிமையின் தேடலில் புலன்கள் ஒன்றிணைய நிழலாய் தொடர்ந்து அமைதிக்கொள்வது மௌனம். இருள் உறங்கும் செந்நிற மேடையில் தனியொரு விதையாய், உயிர்மட்டும் வேகம் கொள்ள இடையும் உணர்வும்- விழித்தோன்றுமுன் எனைவளர்க்க, உருவம் சேர்ந்த பின்னும் காட்சி மறையவில்லை முகவரியும் தென்படவில்லை. விரல்தோகை சாமரம் வீச இதமான சொற்றொடர்களில், அன்பெனும் மொழியை கற்றலானேன். எந்நிலம் அதிர வெப...

புதல்

படம்
புதல் உள்ளடக்கம் 'புதல்' என்னும் சொல் புதுமையை குறிப்பதாகும். பழமையின் தேக்கத்தில் புதுமையின் வாசம் ஏற்புடையது. உயிர் கலந்த இயற்கையில் திரை விலகும் ஒப்பனைகள் யாவும் புதிதானவை. விடியும் பொழுதும், பொழுதின் நிறைவும், நிறையின் காட்சிகளும், காட்சிகளின் படிப்பினைகளும், படிப்பின் நெறிகளும், நெறி குன்றா விதிகளும், விதியில் கலந்த உறவுகளும், உறவில் ஒன்றினணந்த  கனவுகளும், கனவின் விழும்பில் பயணங்களும், பயணத்தின் முடிவில் புதிய அத்யாயமும்,புதுமையின் வரிசையில் முதன்மையானவை. கவிதை வெண்மேக சங்கமத்தில் வானவில் புதியது. இருள் தோற்ற பௌர்ணமியில் தூறல்கள் புதியது. சுழன்றோடும் காற்றுக்கு நளினம் புதியது. நிலம் உரைந்த பருவத்தில் மொட்டவிழ்ந்த பூக்கள் புதியது. இரவு நுழையா விழித்திரையில் கனவுகளின் காட்சி புதியது. பிணி பொருத்த செம்மண் வீதியில் வாழையின் செழுமை புதியது. வண்டாடும் பூஞ்சோலையில் நிறம் விழுங்கிய மலர்கள் புதியது. கவிஞன் தொடுத்த உயிர்மெய்யில் ஆயுதம் புதியது. இடறிய மணித்துளிக்குள் காலத்தோடு எழுவது புதியது. செவித்திகட்டா  வாய்மையின் அமைதி புதியது. உறவின் பாலம் கட்டவிழ்ந்தும் மனதில் இணைந்திருப்பது ...

இணைப்பு

படம்
இணைப்பு மனம் அறியா மலருக்குள் கதிரவன் கண்சிமிட்டும் பந்நிற குவியல்கள். திசை   அறியா காற்றுக்கு நிலம் ஆளும் பூமியில் எதிர்வினையற்ற அதிகாரம். வரையரையில்லா கடலுக்கு வான் உதிர்த்த நன்னீரில் அலைகளின் அரங்கேற்றம். காற்றில் மிதக்கும்  பறவைக்கு நிலம் மூழ்கும் பேரலையின் இரகசிய விண்ணப்பம். மீன் வடித்த விழித்தோகைக்குள் அகன்ற பூமியின் காட்சி கூடாரம். சிதறிய வண்ணங்களின் தொகுப்பில் வானுயர மகுடம் சூடும் வானவில். உறைவிடம் இல்லா உடலுக்குள், உயிர் சாய்க்கும் சுமைகள் தாங்கும்  மெல்லிய மனது. நிலையில்லா உறவுக்குள் நிழல் தேடி, வேரூன்ற நினைக்கும் வாழ்க்கை பயணம். பயணங்கள் தொடர, முன்னுரை வரையும் காலச் சக்கரம், முடிவுரை தேடி, இரவு பகல் வட்டமிடுகின்றன.

பிறை

படம்
பிறை செங்கதிர் அரசாளும் நீலத் திரையில்,  மௌனத்தின் முழக்கத்தில் துளிர்விடும் வெண்பூக்கள் மலர்ந்தும், மலராமலும் கண் சிமிட்ட- பிறை மடந்தை குலம் தழைக்க  துயில் துறக்கும் இருள் காலம். விதிக்கப்பட்ட வடிவத்திற்குள் கறை குடியேறியும் வாசல் மறுத்ததில்லை. கார் முகில் கூட்டம் மறைத்த போதும் தோய்வுற்றதில்லை. இருள் விழுங்கி  செரித்தும் சலனமில்லை. உதித்த பொழுதின் துளிகளுக்கும் சான்றில்லை. கரையும் நேரம் காற்றுக்கும் தென்படவில்லை. இல்லையின் பயணத்தில் நிலையில்லா ஆற்றல் நிறைவாய் மறைந்திருப்பது- விரிந்த சுவாசத்திற்குள் அகப்பட்டிருக்கும்  இயற்கையின் எழுதப்பட்ட இரகசியம்.  இரகசியத்தில்- பதியம் வைத்த புலண்களுக்கு பிறை சேரா  நிலமென்று எதுவுமில்லை. ஒளியோடு பயணிக்கும் மனம் மறைத்த  உயிர்களுக்கு உயரிய மரபும் பயணற்று போனதில்லை, மாறாக காரியங்களின் சுமைகளால் தோய்வடைந்து, புதுப்பிக்க ஆழ்ந்த நித்திரையில் அடைப்பட்டிருக்கின்றன. நாட்குறிப்பு கண்கள் விழித்திராத காட்சிகளும், செவிகள் நெருங்கிடாத செய்திகளும், கரங்கள் வருடா உருவங்களும் மர்மமாய்  புணரப்பட்டாலும், அதனுள் மறைந்தா...

வாழ்த்து

படம்
வாழ்த்து நான் பதித்த தடங்களுக்கும் உணர்வுகள் உண்டு நான் நுகர்ந்த சுவாசத்திற்கும் புதுமை உண்டு நான் விழித்த உதயத்திற்கும் நன்மை உண்டு நான் சூழ்ந்த இயற்கைக்கும் நிகழ்வுகள் உண்டு நான் பழித்த சொல்லுக்கும் நாட்டம் உண்டு நான் ரசித்த மலருக்கும் கற்பனை உண்டு நான் போற்றிய நல்லிசைக்கும் ஏற்றம் உண்டு நான் வகுத்த வாழ்வியலில் இலக்கணம் உண்டு நான் பகிர்ந்த உறவுக்கும் வாசம் உண்டு நான் துறந்த வாசலுக்கும் மகிமை உண்டு. இரு விழியில் இரு பார்வையின் கட்டளைகள் மறந்து, உதிர்ந்த மலரின் நறுமணத்தில் பயணம் தொடர- நெடு வானம் மேற்கூரையாய், நட்சத்திரங்கள் ஒளி வீச, புது நிலவின் திலகம் சுமந்து, கீழ் வானின் சித்திரம் கண்டு ஒன்று கலந்த பாதங்களில் வாழ்வு நகர இரு இதயங்களின்  ஒற்றை நல்வாழ்த்துக்கள்.

அணங்கு

படம்
அணங்கு உள்ளடக்கம் " அணங்கு"  என்னும் சொல் சங்க இலக்கியத்தில் பெண்ணைக்  குறிப்பதாகும். ஒரு தாயின் இதயத்தில் பிறந்த இக்கவிதை தன் மகளை  ஒளியாய், இனிமையாய், கருணையாய் காணும் உணர்வை வெளிப்படுத்துகிறது. மழலை சிரிப்பிலும், சிறு செயல்களிலும் வாழ்க்கையின் உண்மைமயான அர்த்தத்தை காணும் தாயின் பயணம் இது. கவிதை மின் மினியின் மகளாய் ஒளி பகிர்ந்து தந்தாய், தேனீக்களின் அரசியாய் சுவை உணர வைத்தாய், முத்தமிழின் மூத்தவளாய் மன்றம் ஏற்க வந்தாய், குழலின் மொழியாய் செவி சுவைக்க நின்றாய், கொடியின் இடையாய் பருவம் ஏற்று மலர்ந்தாய், மீன் வடித்த விழியாய் கருணை கற்று வளர்ந்தாய், மகிழ்ச்சியின் சாமரம் வீசி அகம் குளிர்வித்தாய், உருவமாய் எனை வளர்த்த என் உயிர் துடிப்பில்  கண் அயர்ந்து, என்  மூச்சில் குளிர் காய்ந்து, உன் தவம் கலைத்து என் பார்வையின் நிழலில், நீ அறிந்ததை மழலை மொழியில் விளக்க துடித்தாய், சுவையின் இலக்கணமாய் நாவில் தவழ்ந்த  இசையயை மெய் மறந்து ஆற்றலானேன். பிறவி ஏழும் பொய்யானது உறவின் தாகம் தணியாமல்:  முடிவுரையின்  தொடக்கமாய் உதித்தாய் கடந்த காலங்களின் சுமை விலகி முழுமையடைந...

அறியாதது

படம்
அறியாதது உள்ளடக்கம் இந்தக் கவிதை வாழ்க்கையின் பல பரிணாமங்களை ஆழமாக ஆராயும் தத்துவப் பயணமாகும். மண், மழை, விதி, காற்று, வானவில், போன்ற இயற்கை உருவகங்களின் மூலம் மனிதன் அனுபவிக்கும் உணர்வுகள், உறவுகள், உண்மை, துரோகம், நினைவுகள் ஆகியவை வெளிப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு நிகழ்வுக்கும் அதை உணரும் தனித்தன்மை இருக்கிறது என்ற கருத்தை கவிதை வலியுறுத்துகிறது. இறுதியில் மனிதன் அறிந்ததாக நினைப்பது எல்லாம் அறியாமையின் தொடக்கமே என்றும், விழித்திருந்தாலும் முழு பார்வை இல்லாத நிலையிலேயே வாழ்கிறான் என்றும் ஒரு ஆழமான உண்மையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. கவிதை மண் புழுதியின் ஏக்கம் மழை சாரல் அறியும். விண்கல் பயணம் ஆழ்துளை அறியும். விழுதுகள் படரும் நேரம் விதி அறியும். பிறப்பின் காலம் வம்சம் அறியும். எண்ணங்கள் அசைபோடும் வேகம் காற்று  அறியும். உயிர்தூறல்  எதுவரை வாழ்நாள் அறியும். நிறங்களின் ஆயுட்காலம் வானவில் அறியும். உண்மை இடறிய கணம் துரோகம் அறியும். நிலையில்லா நிலத்தின் அகந்தை கல்தூண் அறியும். கடந்த காலத்தின் சுமை வரும்காலம் அறியும். வீரத்தின் வலிமை மகுடம் அறியும். புலமை புகுந்த வரிகள் மொழி அறியும். உறவில் பதிந்...

ஒழிவு

படம்
ஒழிவு ஒரு  செயலை செய்து முடித்தபின் கிடைக்கும்  இடைவெளியை "ஒழிவு" என சங்கக்காலத்தில்  பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஒழிவு ஒளி  துயிலும் நள்ளிரவில், மூடுபனி காற்றை மறித்து வெண்ணிலா நிலமாளும் பகலிரவு. மலரின் போர்வை அகற்றி, இலை உதிர்த்து, வேர் கொண்டு வான் சேரநினைக்கும் மரக்கூடு. பாதத்தின் வன்மம் கரைய, வெப்பம் தாங்கி நிற்க நிலமுறங்கும் பனிமேடு. மேன்மையின் மகுடமும் ஆற்றாமையின்  ஆயுட்காலமும் மறைந்திருக்கும் காலச்சக்கரம். நாட்கள் செழிக்க, திங்கள் உறவுசேர இரு குணங்களில்  காத்திருக்கும் ஒற்றை அனுஆற்றல். அறிவியலில் விழி அமர்த்தி மௌனமாய் கடந்து செல்லும் ஆன்மீகம். நிறங்களின்  சுதந்திரத்தில் மனமகிழும்  உணர்வுகள்: சிவப்பின் சிறைவாசத்தில் அகமகிழும் நினைவுகள். உட்பொருள் உயிர் மட்டும் ஒயாமல் கடந்து செல்ல, சில மணித் துளிகள் அசையாமல் வீற்றிருக்க,காலமாய் விரும்புவது அமைதி. அசைவில்லா ஆற்றலுக்கும் மனமுண்டு, ஏக்கமும் உண்டு. இயற்கை சாராத முன்னெடுப்புகள் அமைதியை உருக்குலைய வைக்கும் தருணம் இயற்கையும அமைதி இழந்து போராட்டம் காணும். பாரம் தாங்கும் நெல்மணிகளும் குவியலில்...

கடல்

படம்
கடல் உள்ளடக்கம் இந்தக் கவிதை காலத்தின் ஓட்டத்தை நீரின் அலைகளாக உருவகித்து, இயற்கை, மனித இனம் மற்றும் வரலாறு ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்திருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. மறைவு, இருள், மௌனம் ஆகியவற்றுக்குள் கூட புதிய விடியல் பிறக்கிறது. மண்ணை வளர்த்தும், இனத்தை உருவாக்கியும், கலை- பண்பாட்டை வடிவமைத்தும் வர- லாற்றில் தடம் பதித்த முன்னோடிகளின் உழைப்பு, சொல்லப்படாத காவியங்களாக  உறங்குகிறது. தற்காலிகமான உடமைகளைத் தாண்டி, மண்ணின் ஆழத்தில் தவமிருக்கும் ஒளி, தடைகளை உடைத்து எதிர்காலத்தை நோக்கி எழும் நம்பிக்கையாக கவிதை நிறைவு பெறுகிறது. கவிதை காலத்தின் பதிவுகளை நீர் ஏட்டில் குறித்த அலையின் பக்கங்கள், திறக்க கரை தொடுகின்றன நட்சத்திரங்களின் மறைவில் புதிய விடியல் தோன்றும் இயற்கையின் விதியில்- மண் வளர்த்து இனம் வளர்த்து கற்சிற்பம் வடிவமைத்து வரலாற்று ஏட்டில் கால்பதித்த முன்னோடிகள் கதிரவனின் முரண்பட்ட பாகத்துக்குள் நீரை மட்டும் சுவாசித்து காரிருளில் அமைதியாய் உறங்கும் காவியங்கள்  நூறாயிரம், வரலாற்றின் பாதங்கள் நடைத்தளறாது முன்னோக்கி செல்ல அடியமைத்துக் காத்திருக்கின்றன கண் பட்ட  ...